Estoński CIT: projekt abolicyjny utknął, a czasu coraz mniej

Fiskus kwestionuje skuteczność przejścia na estoński CIT w przypadku nieterminowego podpisania śródrocznego sprawozdania finansowego. Może to oznaczać obowiązek powrotu do rozliczeń na zasadach ogólnych i dopłaty zaległego podatku z odsetkami.

Estoński CIT miał być stabilną, proinwestycyjną alternatywą dla klasycznego CIT, kierowaną do małych i średnich firm o prostej strukturze udziałowców, często polskich firm rodzinnych. Tymczasem wiele spółek, które weszły w ryczałt w trakcie roku, mierzy się dziś z ryzykiem, którego skala jest nieproporcjonalna do „wagi” formalnego uchybienia. Chodzi o nieterminowe lub wadliwe podpisanie tzw. śródrocznego sprawozdania finansowego sporządzanego na potrzeby art. 28j ust. 5 ustawy o CIT. Organy podatkowe zaczęły kwestionować skuteczność „wejścia w estoński CIT”, co może dla podatników oznaczać konieczność powrotu do rozliczania CIT na zasadach ogólnych, dopłaty zaległego podatku wraz z odsetkami, a niekiedy także ryzyka karnego skarbowego.

Co znaczy „sporządzić sprawozdanie”

Warunkiem wejścia w estoński CIT „w trakcie roku” jest m.in. zamknięcie ksiąg na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego wejście w ryczałt oraz sporządzenie sprawozdania finansowego zgodnie z przepisami o rachunkowości (art. 28j ust. 5 ustawy o CIT).

Jak to bywa z pojęciami niezdefiniowanymi w przepisach wprost, pojawiły się wątpliwości, jak należy rozumieć „sporządzenie sprawozdania”. Powstały dwie konkurencyjne wykładnie:

∑ liberalna: „sporządzenie” to przygotowanie sprawozdania (materialnie), a podpisy są etapem odrębnym; za taką wykładnią stał brak wyrażonego wprost w...